Heftig ONK wijst terechte winnaar aan: ZA 1 Nederlands Kampioen 2009

Het ONK Lemsteraken 2009 zal bij de deelnemers – en zij die de wedstrijden via de Track en Trace volgden volgens opgave ca 600 personen – lang in de herinnering blijven. Het was een kampioenschap dat het uiterste van bemanning en schepen vergde. Dat kwam natuurlijk vooral door de weersomstandigheden waarbij de eerste twee dagen met zeer veel wind – BFT 5 - 6 met poeiers tot 32 knopen - en een enkele fikse bui moest worden geworsteld. Neem daarbij (zeker de tweede dag: 3 wedstrijden en 7 starts!) de lange en voortdurende strijd in een steeds beter varend veld en alle ingrediënten om echt te testen wie er winnaar kan worden waren aanwezig: heb je je schip in de voorbereiding goed voor elkaar en kom je fit en voorbereid op het water, kan je met je bemanning het schip in die heftige omstandigheden goed handlen, weet je het schip door trim op zijn optimale snelheid te krijgen en heb je dan nog tijd om tactisch te varen: waar zit de wind, hoe kom je uit bij de boei. En bij dit alles speelt in dit weer nog een andere factor: goed zeemanschap om alles heel te houden.

Dat heel houden was voor velen de grote opgave. Kapotte zeilen, gescheurde gaffels, water aan boord, ieder had wel problemen. De Hi 1 had het wel heel zwaar te verduren met een breach de eerste dag waardoor er zo’n 5 ton water binnenkwam. Letterlijk: pompen of verzuipen. Nu het was pompen en een uurtje later waren zij alweer gereed voor de volgende wedstrijd. De Maasvogel die 5 minuten voor de eerste start een scheur in zijn grootzeil opliep en die eerste wedstrijddag noodgedwongen verstek moest laten gaan. De Groningen 4 die met een lek in de hydraulische leiding ( wat een narigheid) en gescheurde zeilen toch weer doorvoer en mee bleef doen, maar met een kapotte gaffel uiteindelijk zich terug moest trekken. De Otter die met een grootzeil probleem niet op hoogte kon blijven maar ook stug doorging. De Marie Charlotte die drie dagen lang met de handlenspomp bijna voortdurend water moest lozen ( een nog te verhelpen kinderziekte van slechte doorvoeren) en op de laatste dag zijn fok verspeelde en met het enige andere aan boord aanwezige zeil – de zwaarweer kluiver – op de fok positie toch naar de finish strompelde. Maar zo heeft elk schip zijn eigen avontuurlijke belevenissen. Zo ook de Maasvogel – die steeds met de vlagen niet anders kon dan te loeven om het enigszins droog te houden in de kuip en daardoor geen snelheid kon maken. De Papagaai die ook zijn tuig niet vol kon belasten en het dus “kalm!” aan moest doen. De Aphrodite die zijn fok naar beneden zag komen door een gebroken val. Ja zelfs de winnaar – ZA 1- verspeelde in de 5^de race zijn halfwinder.

Het opmerkelijkste is toch wel de vastberadenheid van elk schip om als het maar enigszins kon om door te zetten. En na afloop van de dag direct te gaan sleutelen, reparaties door te voeren, zeilen te repareren. Heel veel dank zijn wij verschuldigd aan Halver Diest de zeilmaker die s’avonds met een bestelauto vol zeilen naar zijn atelier in Almere reed om reparaties door te voeren om de volgende dag zelf weer te bemannen op de Groningen 4.

En dan – we zijn het al bijna weer vergeten dat het wel anders geweest is – geen gezeur ( of protesten tot aan de Zeilraad) over vermeende overtredingen in zeilen, blokken of wat voor regels van de VA klasse voorschriften. Ieder had zijn zaken voor elkaar – of een tijdelijke dispensatie – waardoor de stemming onderling erg goed bleef. Dank aan bestuur en Stichting dat wij nu alles goed op de rit hebben en met de professionele controle op donderdag zonder dat soort zorgen konden gaan varen.

Het wedstrijd verloop bleef in de top lang spannend. Aphrodite en ZA 1 stonden al snel bovenaan en aan het eind van de tweede dag werd de eerste plaats gedeeld door ZA 1 en Marie Charlotte. Met een toegewezen protest tegen de Marie Charlotte was die mogelijkheid van een hoge plaatsing voorbij. De laatste dag ging het dus voor het kampioenschap tussen ZA 1 en Aphrodite. Die wedstrijd werd op line honours – en dus ruim op rating – door de ZA 1 gewonnen en was het pleit beslecht.

Met dit zware weer en de holle zee waren de kleinere schepen en de meer tuitelige aken in het nadeel. (Toch wist de Zilveren Zwaan nog goed zijn mannetje te staan.) En dat is natuurlijk zuur. Aan de andere kant: bij licht weer hebben zij soms weer een voordeel en dat kan op een volgend kampioenschap weer zomaar het geval zijn. Wij zullen altijd met externe factoren rekening moeten houden die nu eens het ene schip dan weer het andere bevoordelen. En daar helpen alle mogelijke aanpassingen in de TVF niet aan. Consistent varen, veel trainen en alles bij voortduring checken is toch een vereiste om voorin te varen. Als met andere sporten geldt dat naast enig talent en inzicht, “mijlen maken” met een ingespeelde bemanning de sleutel tot succes is. Zie de ZA 1. Waarvan acte!

Het sterke veld met zo’n 20 schepen miste toch een aantal spraakmakende aken, waaronder de Visotter, Kentskele, Groote Beer, de Danielle, de IJsvogel, de Zeeleeuw en enkele HI’s ( de nummers kan ik niet onthouden!) Zij moeten er volgend jaar weer bij zijn.

De wedstrijden werden goed geleid door het team van de WV Bestevaer: zakelijk, strikt, no nonsense. De call om de derde wedstrijd op vrijdag te cancellen was prima. De tweede dag werd het gemis aan duidelijk Marifoon communicatie weer gevoeld. In het palaver was gemeld dat de tweede wedstrijd de middellange baan zou worden . Dat werd hij niet en een enkeling had dat niet in de gaten. Ook zo met individuele terugroepen. Het is waar dat seinvlaggen en borden goed lezen ook bij het spel hoort, maar met het geraas en gedoe in 25 knopen wind, met snelheden van 7 en 8 knopen van de vele schepen bij de start lijkt de veiligheid en het plezier van allen toch gediend door niet alleen op seinvlaggen te moeten afgaan. Die waren trouwens nogal klein en op een niet altijd goed zichtbare plaats op het startschip opgehangen. Het afbreken van de 4^de start op zaterdag gezien een naderende zware bui was terecht, al gebeurde dat 20 seconden voor het startsein. Met een buienradar schermpje op je mobieltje is die bui wel eerder in te schatten. Dit alles neemt niet weg dat wij wederom veel dank verschuldigd zijn aan de professionele wedstrijdleiding.

Carel Paauwe